donderdag 4 september 2008

Contact

Vanmorgen stootte ik mijn tenen in de keuken. Dat deed zo'n zeer dat ik nogal vaak au zij en ook begon te huilen van de pijn. Toen het gebeurde kwam Sita heel snel naar mij toe gelopen om even bij mij te komen kijken. Toen ging ik naar de woonkamer om eventjes om de grond te zitten en mijn tenen te wrijven. Toen kwam ze weer naar mij toen en snuffelde aan mijn tenen en aan mijn gezicht. Dat was zo lief. Het eerste echte contact wat ze zo geheel uit zich zelf maakte. Om te kijken of alles wel oké was. Ik was echt helemaal vertederd.

Gisteren heb ik voor het eerst gestofzuigt. Maar dat was geen succes. Ik had de stofzuiger niet op volledig zuigvolume gezet. Zodat die minder hart geluid maakte. Maar ze werd zo ontzettend bang. Daarna was ze uren van slag en was gewoon een soort apathisch. Later op de avond was ze weer hersteld en hebben we zelf best aardig gewandeld. De volgende keer het toch iets anders doen. Bijvoorbeeld alleen maar een klein stukje zuigen en niet de hele kamer. Zodat ze er nog langzamer aan kan wennen.

Geen opmerkingen: