vrijdag 26 december 2008

Deel 2

Arcen (vakantiehuisje)
Sinds Sita bij mij is zijn we al 2 keer naar het vakantiehuisje in Arcen geweest. De eerste keer was natuurlijk best spannend. Hoe zou ze het vinden en hoe zal ze zich gedragen. Maar het ging de eerste keer meteen goed. Ze voelt zich daar net zo fijn als ik. Ze voelt zich zelfs in dat huisje net wat ontspannender dan thuis. Dat zal ook komen omdat het daar gewoon rustiger is als we gaan wandelen maar ook rondom het huisje is het gewoon een stuk rustiger. Ik ben natuurlijk ontzettend blij dat ze zich daar zo goed voelt. Want ik ben daar ook altijd heel graag en zou ook het liefst in die omgeving wonen. Je kunt daar gewoon zo heerlijk wandelen en ook in het weekend vind je daar veel plekken waar je kunt wandelen zonder dat je er iemand tegenkomt. Dat lukt je niet waar ik woon. Daar is het in het weekend file wandelen. En dat vind ik vreselijk.
We zijn ook uit eten geweest en toen was Sita ook mee en dat ging super. Ze was in het begin wat onrustig en toen vroeg ik mijn vader of die even mijn Jas wilde halen. Die heb ik toen neer gelegd en ze ging vrij snel op mijn jas liggen en was er niets meer aan de hand. En hebben we heerlijk kunnen eten.
Ze heeft in Arcen ook geleerd aan de lange lijn te lopen. Juist omdat je daar niet vaak andere honden tegenkomt waar ik loop was dat een goede manier om haar te leren aan de lange lijn te lopen. Ik had een nieuwe lange lijn gekocht met een band en niet met een koord. Zodat het veiliger voor Sita is. Ze vond het aan het begin doodeng. Omdat als ik heb op een bepaalde lengte zette maakt die veel lawaai als de rol van het band heen en weer gaat. (dat was niet met die lange lijn met het koord.) Ik dacht in het begin wel “oh dat word nog wat” maar uiteindelijk viel het allemaal mee. Ze raakte in het begin nog wel regelmatig in een soort paniek als de lijn aan het einde was. Dan bokte ze en sprong in het rond. En als het geluid er was keek ze angstig rond. Maar dat werd steeds minder. Tegenwoordig is het zo dat ze zelfs ook wel eens een beetje galoppeert als ik bijvoorbeeld naar links wil en zij al een stukje de andere kant is opgelopen. En ik dan zeg kom Sita. Ook staat ze nu regelmatig stil en wacht dan op mij tot dat ik bij haar in de buurt ben en dan loopt ze weer verder. Je kunt dus zeggen dat ze al goed gewend is aan de lange lijn. Ik gebruik de lange lijn alleen in het bos en ook alleen als het niet druk is. Maar ja als het druk is ga ik ook niet naar het bos ;-)
Op de vakantie ben ik ook langzaam begonnen haar minder vaak Dubbel te beveiligen. Want ze schrikt tegenwoordig veel minder als we aan het wandelen zijn. Nu loopt ze eigenlijk alleen nog maar sporadisch dubbel beveiligd. Voor het bos (aan de lange lijn) heeft ze een tuigje wat ik ook gebruik voor in de auto. En als we aan het wandelen zijn, zoals in de wijk dan gebruik ik alleen een halsband. Maar omdat binnenkort wat meer vuurwerk af word gestoken zal ik wel weer tijdelijk dubbel beveiligen. Daar ik nog niet weet hoe ze daar op zal reageren.

Niet in de auto durven
Ze houdt niet echt van autorijden. Ze is altijd in het begin heel erg aan het bibberen en ze hijgt ook ontzettend veel en snel. Maar gelukkig word ze niet misselijk. Want dat zou een stuk minder fijn zijn. Maar er is zelfs een korte periode geweest dat ze de auto niet meer in wilde. Waardoor dat precies is gekomen weet ik niet. In het begin heb ik haar nog wel een soort kunnen overhalen maar dat duurde steeds langer. Dus toen heb ik het maar anders aangepakt. Ik heb haar wel altijd de keus gelaten of ze er zelf in wilde stappen. Maar als ze dat na de eerst keer dat ik zeg ga maar niet deed tilde ik haar er gewoon in. Toen ze net bij mij was heb ik haar ook telkens er in getild omdat ze toen nog geeneens wist hoe ze er in moest komen. Dus zo de auto in getild worden was niet vreemd voor haar. Dat heb ik denk 2 weken moeten doen en opeens stapte ze weer vanzelf de auto in. Wat nou de oorzaak was weet ik niet maar dat geeft ook niet. Ik ben wel benieuwd of ze ooit gewoon ontspannen in de auto zit. Want als we met de auto weg gaan betekend het eigenlijk altijd een leuke wandeling.

Tanden
Toen we de eerste keer bij de dierenarts waren had hij gezegd dat er wel iets aan haar tanden moest gebeuren. Daar ze veel tandsteen had. Maar we zouden daar even mee wachten. Ze had toen ja ook koorts en zo in het begin. Daar ik Sita rauwe voeding geef en ze ook allerlei kauwbotjes en zo krijgt (hoewel ze nog steeds niet weet wat ze met een buffelhuidbot moet). Maar ik kon laatst vaststellen dat haar tanden volledig schoon geworden waren. Dus ze hoeft daarvoor niet onder de narcose :-). Dat is het voordeel van Rauwe voeding en botjes. Brokken geven vaak tandsteen.

Bibberen
S’ morgens was het altijd zo dat ze bibberde als ik naar haar toe ging. Overdag had ze dat geheel niet als ik haar ging knuffelen of zo. Maar s’ morgens was dat wel het geval. Ik liet haar dan ook altijd in rust en kreeg ze pas haar ochtendknuffel als ze zo ver was dat ze even in de tuin wilde. Toen wij in Arcen waren de laatste keer. Heb ik beneden geslapen, en opeens ging ze midden in de nacht naast mijn matras staan en toen ging ze zitten. Toen dat gebeurde heb ik van boven de dekens gehaald die voor op het bed zijn (haar dekens voor op bed) en heb ik de dekens naast het matras gelegd en ging ze tegen het matras op de deken liggen. Vanaf die tijd sliep ze in Arcen elke nacht op die dekens bij mij. Wat ik natuurlijk heerlijk vond. En sindsdien bibbert ze ook niet meer s’ morgens als ik naar haar toe ga om haar een ochtendknuffel te geven. Ze krijgt steeds iets meer vertrouwen.

Alleen zijn
Ze kan heel goed alleen zijn. Ze maakt niets stuk. Ik ben het nog steeds zo nu en dan aan het oefenen zodat ze er goed aan kan wennen. Ze hoeft in principe niet vaak alleen te zijn. Maar ik wil het haar natuurlijk wel leren. Want het is wel fijn als ze het kan. Zelfs het alleen zijn in het vakantiehuisje gaat goed. Het langste was 3 en half uur. En dat is natuurlijk heel fijn. Als ik eens naar de stad wil of eens op bezoek waar ze niet mee kan. En natuurlijk boodschappen doen. Ik zelf moet er ook eigenlijk nog aan wennen dat ik nu een hond heb die wel alleen kan zijn. Blacky kon dat niet. Het laatste jaar van zijn leven kon ik wel eventjes boodschappen doen als het niet te lang duurde. Maar als ik Sita alleen laat heb ik nog steeds een soort gespannen gevoel in mijn buik. Maar dat gaat vanzelf wel over als ik elke keer weer zie dat ze het goed doet. :-)

Deel 3 komt over een paar dagen :-)

donderdag 25 december 2008

Deel 1

Omdat het alweer zo lang geleden is dat ik iets van Sita heb verteld. Heb ik besloten het in delen te gaan schrijven. Anders word het een ontzettend lang verhaal :-) .

Gezondheid – huid
Sita heeft problemen met haar huid. Eerst dacht ik dat het littekens waren. Maar voor zekerheid heb ik haar wel een periode gewassen met een shampoo tegen schimmel op basis van etherische oliën. In het begin leek het beter te gaan maar toen begon het weer erger te worden. Dus duidelijk geen littekens anders zou het niet erger worden. Ze kreeg ook steeds meer pukkels en die werden dan bruin. En later verdwenen ze in zijn geheel weer. Dus toen maar weer naar de dierenarts. Ze hebben toen verschillende test gedaan, en ben ik begonnen met haar preventief te behandelen tegen schimmel met spul van de Dierenarts. Ik moest haar dan geheel nat maken met dat spul en dat moest opdrogen. Uit de test is niets gekomen. Maar het spul hielp wel. De plekken werden rustiger. Toch bleven de pukkels komen. Ik had toen verteld aan de dierenarts dat ik haar gewassen had met die shampoo. Toen zij de dierenarts ook dat, dat de testen zou hebben kunnen beïnvloed. Na de wassingen wilde hij haar toch ook maar gaan behandelen tegen Demodex. Ze wordt behandeld met Advocate. En toen begonnen de pukkels na de 2de behandeling te verdwijnen. Voor dat ik haar het de 3de behandeling heb gegeven zijn we naar de dierenarts geweest en hij vermoed dus dat ze dan toch Demodex heeft. Ze heeft nu haar 3de behandeling gehad. Kort daarvoor waren er wel weer een paar pukkels omhoog gekomen maar die zijn nu weer allemaal weg en er zijn geen nieuwe bijgekomen. Er is nu afgesproken dat ik haar elke 3 maanden Advocate geef. En ik houd het natuurlijk in de gaten dat als de pukkels en zo weer omhoog kom dat ik weer aan de bel trek. Dat het spul tegen schimmel ook heeft geholpen. Kan ook betekenen dat ze ook daarnaast noch schimmel had. Maar sinds ze bij mij is heb ik nu meer dan 500 euro aan de dierenarts uitgegeven. Dat is wel eventjes slikken. En dat is iets waar men toch rekening mee moet houden als men een hond uit Spanje haalt. Ze kunnen het een of ander mankeren. Ik wil hier mee niet zeggen dat men geen hond uit Spanje moet halen. Maar er wel gewoon even rekening mee moet houden dat er bij sommige honden wel eens artskosten aan verbonden zijn. Maar zoiets kan natuurlijk ook gebeuren als je een hond uit een Nederlands asiel haalt. Gelukkig gaat het nu met de gezondheid van Sita goed.

Happen
Soms doe je iets heel automatisch wat voor een hond zoals Sita heel beangstigend kan zijn. We waren met de auto weggeweest en ik stapte uit en zette iets op het dak van de auto. Om daarna Sita er uit te laten. Sita was zo ontzettend geschrokken van het geluid toen ik iets op het dak had gezet dat ze dus in paniek de auto uitsprong. Als Sita niet vast had gezeten in de Auto met een Autogordel voor honden dan zou ze weg geweest zijn. Maar omdat ze vast zat kwam ze dus niet ver. Maar ze was wel ontzettend in paniek. Ik benaderde haar heel voorzichtig en hield haar vast. Maar ze was zo angstig dat ze in mijn hand hapte. Ze beet niet echt maar het was gewoon dat ze mij wilde laten weten dat ik haar los moest laten. Maar dat heb ik natuurlijk niet gedaan. Kort daarna werd ze weer rustig en sprong de auto weer in en kon ik haar los maken van de autogordel en konden we rustig naar het huis lopen. Ik heb er alleen wat blauwe plekken aan overgehouden. Niets ernstigs dus. Maar vanaf toen veranderde er iets bij Sita. Het leek wel of ze mij weer iets meer ging vertrouwen. Toen het gebeurde werd ik ook niet boos op haar. Want ik kon haar reactie ook heel goed begrijpen. En ik vermoed dat mijn reactie haar alleen maar goed heeft gedaan.
Vanaf die tijd heb ik natuurlijk meer opgelet dat ik als ik iets op het dak leg het niet zo hart neer zet zodat ze niet zo schrikt. En dat gaat ook heel goed nu. Het is inmiddels al weer een tijd terug dat dit is gebeurd.

Wandelen
Ik hoef Sita niet meer zachtjes te dwingen of zo. Zodra ze merkt dat ik mijn Jas aan trek of mijn schoenen komt ze heel snel naar de gang. Het tuigje omdoen en zo vind ze ook geen enkel probleem meer. In het begin begon ze nog wel te bibberen maar dat is eigenlijk ook bijna weg. Heel soms heeft ze het nog wel als ik bezig ben haar alles om te doen. Maar dat is eigenlijk zelden. Nu met de kou heeft ze ook een jasje aan. En dat vond ze in het begin ook vreselijk. Maar dat is ook helemaal voorbij en kan ik het makkelijk aandoen. Ik moest zelf wel een beetje over mijn eigen schaduw springen. Want ik houd er niet zo van om een hond een jasje aan te doen. Maar bij Sita is het wel nodig. Dus dan moet het maar ;-)
Ik ben van plan zelf een jasje te gaan naaien. Maar ik moet nog op zoek gaan naar een naaimachine. Ik wil dan een jasje gaan naaien waar de borst beschermd is. Want juist daar heeft ze geheel geen haar. Haar gehele onderkant is kaal en als ze dan in het bos loopt word die heel vies en nat en dat is niet fijn voor haar. Ik heb zelf al een jasje met de hand genaaid als proef of het zou werken zoals ik het wilde en dat werkt prima. Ik ben alleen nu op zoek naar een bedrijf wat mooi fleecestof verkoopt in de kleur van Sita. Maar heb nog niets kunnen vinden. Dus zal ik eerst maar gaan werken met een deken die ik in huis heb die een beetje haar kleur heeft. Mocht iemand een goed bedrijf weten hoor ik het graag.

Trappen lopen
Sita kan nu best goed trappen lopen. Toen we in Arcen waren hebben we veel geoefend bij de trap die bij de receptie is. En dat ging echt goed. Laatst heeft ze zelfs een trap naar boven gelopen die open was. Ze kon er dus doorheen kijken. Het was een trap buiten. Maar in huis doet ze het niet. Ik weet niet waarom niet. Want ze kan trappen lopen. Ze vindt het wel een beetje eng. Maar ze kan het wel. Ik wil binnenkort wel gaan proberen om koekjes op de trap te gaan leggen om te kijken of het dan lukt. Want als ze eenmaal zo ver is dat ze ook bij mij thuis de trappen loopt dan kan ze ook boven slapen. Ik heb natuurlijk 2 maanden beneden geslapen voor haar, maar slaap nu gewoon boven en laat dan een lamp in de gang aan zodat als ze opeens zou durven ze naar boven zou kunnen komen. Maar tot nu toe heeft ze het nog niet gedaan. Ik heb zelfs een aantal dagen haar naar boven en beneden getild zodat ze kon ervaren wat er boven allemaal is. Ook heeft ze op die manier 1 nacht boven geslapen. Maar omdat altijd te doen vind ik geen optie. Want ik heb ook periodes dat ik laatst heb van mijn rug en dan zou ik haar niet kunnen tillen en ik ben s’ morgens ook nog wat versuft en zou samen met haar de trap af kunnen vallen. Ik hoop dat ze het snel doet want ik mis haar s’ nachts wel. Ik heb altijd een hond in mijn slaapkamer gehad en vind het gewoon zo vreemd om zonder een hond in mijn kamer te gaan slapen.

Commando’s
Commando’s, ik vind het eigenlijk maar een naar word. Alsof je, je hond rond commandeert. Maar goed Sita moet natuurlijk wel een paar basis commando’s kennen. Als we in het bos lopen kent ze er al een paar. Dat zijn kijk, wachten en kom is hier. En dat doet ze heel goed. In het begin als ik riep Sita kom is. Liep ze langzaam naar mij toe. Tegenwoordig draaft ze vrolijk naar mij toe. Sinds een paar dagen ben ik begonnen met het wachten bij de stoep.
Ze moet nu altijd even wachten ook al komen er geen auto’s. Ik zeg dan Sita wacht en tot dat ik zeg kom maar dan gaan we verder en word ze natuurlijk ook beloont en dat doet ze heel goed. Ze leert snel.

Deel 2 komt morgen :-)

woensdag 24 december 2008

Fijne Feestdagen

Ik wil iedereen die mijn Blog leest. Hele fijne Kerstdagen en een Gelukkig, Gezond, Liefdevol en creatief 2009 toewensen. Ik wil ook iedereen bedanken die gereageerd heeft op mijn berichtjes. Via de mail of op mijn blog. Ook bedankt voor jullie interesse. Volgend jaar zal ik natuurlijk ook berichtjes schrijven. En als ik weer gewoon internet heb natuurlijk veel meer als nu.
Over Sita komt morgen of overmorgen weer een grote update met alles wat er zo gebeurt is in de laatste tijd.

Groetjes en veel liefs van Monique